Jaskinia Objawień

W 1858 roku Lourdes było małym miasteczkiem liczącym ponad 4 000 mieszkańców. 11 lutego Bernadette Soubirous udała się nad brzeg rzeki Gave, do skały Massabielle, aby zebrać martwe drewno. W tamtych czasach miejsce to, nazywane „tutte aux cochons”, było rzadko odwiedzane i służyło jako schronienie dla zwierząt.

To właśnie tam wszystko się zmienia. Bernadette opowiadała, że usłyszała „coś w rodzaju podmuchu wiatru”, po czym dostrzegła Panią w szczelinie skały. Po tym pierwszym objawieniu nastąpiło jeszcze 17 kolejnych, aż do 16 lipca 1858 roku, dzięki czemu Grota stała się miejscem znanym na całym świecie.

Od ponad 160 lat miliony odwiedzających zatrzymują się przed tą skalną ścianą. Dla wielu z nich przyłożenie dłoni do kamienia jest prostym, cichym i głęboko osobistym gestem.

Na przestrzeni dziesięcioleci kolejne przejścia powoli wygładziły skałę. Stała się ona gładka, miękka i miejscami lśniąca, a dziś nosi ślady niezliczonych dłoni, które się na niej spoczywały, czyniąc ten dyskretny dotyk jednym z najbardziej charakterystycznych gestów w Jaskini Objawień.

W samym sercu Groty źródło odkryte przez Bernadettę nadal dyskretnie tryska. Od ponad 160 lat jego woda towarzyszy milionom odwiedzających w ich pielgrzymce.

Znajdujące się w pobliżu fontanny pozwalają każdemu napić się wody z Lourdes lub zabrać ją ze sobą. Aby przedłużyć to doświadczenie, sanktuarium oferuje również obrzęd wodyoraz kąpiel w basenach – chwilę przeżywaną w prostocie, w rytmie własnym każdemu z osobna.