W firmie Patacq fasola tarbais – sztabka warta tyle co złoto

„Nie chcę tu wcale popadać w szowinizm, ale i tak wszyscy to przyznają – fasola z Tarbes jest najlepsza, to absolutnie najlepsza biała fasola na świecie”.

Jean-Paul Patacq

To wszystko, co można powiedzieć w ten piękny letni poranek, kiedy Jean-Paul Patacq gości nas w swoim domu. Jego dom to gospodarstwo przekazywane z pokolenia na pokolenie; nie pamięta już, od ilu pokoleń, ale zachował pisemne dowody zakupów ziemi przez rodzinę Patacq sięgające XVII wieku.

Można śmiało powiedzieć, że jeśli jest ktoś, kto doskonale zna się na tej małej fasoli z regionu Bigour, która zdobyła światową sławę, to z pewnością jest to Jean-Paul!

Od odkrycia Nowego Świata w XVI wieku. Fasola, będąca dla rdzennej ludności źródłem pożywienia na równi z kukurydzą czy ziemniakami, została sprowadzona na Półwysep Iberyjski, a na początku XVIII wieku przekroczyła w końcu Pireneje, gdzie znalazła żyzne gleby i umiarkowany klimat, dzięki czemu mogła rosnąć coraz wyżej!

Fasola tarbais to przede wszystkim roślina uprawiana w przydomowych ogrodach na potrzeby własne. Stopniowo jej wyjątkowa symbioza z kukurydzą, po której się pnie, nie dławiąc jej jednak, stała się cechą charakterystyczną, dzięki której zyskała drugą nazwę „fasola kukurydziana”. Obie uprawy były ze sobą powiązane przez długi czas, aż do pojawienia się w latach 60. wysokowydajnych odmian kukurydzy. Uprawa fasoli, mniej opłacalna, a jej zbiór odbywający się wyłącznie ręcznie, co jest bardziej uciążliwe, stała się wówczas mniej popularna.

Fasola jest pożywna, a po wysuszeniu dobrze się przechowuje. Gdy wszystkie inne produkty spożywcze – pszenica, orkisz, owoce i warzywa sezonowe – zostały już zjedzone w pierwszej kolejności, pozostawały tylko worki fasoli. Stąd pochodzi słynne wyrażenie „koniec fasoli”, ponieważ po wyczerpaniu zapasów fasoli w spichlerzach zazwyczaj nie pozostawało już prawie nic.

Jednak podczas wiejskich uroczystości, z okazji uboju świń, wesel i innych wydarzeń, które wyznaczają rytm roku w wioskach i podczas których wszyscy się zbierają, wśród wędlin i mięs, które można tam spróbować tylko przy takich okazjach, nie brakuje fasoli! Każde gospodarstwo, każdy dom ma swój przepis (najlepszy) i swoją fasolę (najlepszą), charakterystyczną dla ziemi, z której pochodzi, dla swojego terroir.

To właśnie podczas tych spotkań wymienia się woreczki z nasionami. Z tych wszystkich mieszanek i połączeń powstała fasola tarbais „Alaric”, wyróżniona w 1997 roku certyfikatem Label Rouge, a następnie w 2000 roku oznaczeniem IGP.

Kilka przepisów na lato: sałatka z fasoli tarbais? Prawdziwy klasyk!

• wersja śródziemnomorska z pomidorkami koktajlowymi, fetą, oliwkami, oregano i odrobiną oliwy z oliwek
• w stylu z Landa z żołądkami kaczki, jajkiem na miękko i octem balsamicznym

A zimą nasza jedyna i niepowtarzalna miłość: garbure!

przepisy można znaleźć na stronie rodziny Patacq