Wina z południowego zachodu

Wino z Madiran zyskało uznanie już w XII wieku, wraz z przybyciem benedyktynów do opactwa w Madiran. Stało się winem mszalnym, a jego sława szybko przekroczyła granice dzięki pielgrzymom udającym się do Santiago de Compostela. Franciszek I i dwór angielski uczynili z niego prawdziwe „wino panów”.

Z 1 300 hektarami winnic, rozciągających się na terenie trzech departamentów, Madiran to winnica położona na zboczach.

Barwne, taniczne, jest to wino o pełnej budowie, które dobrze się starzeje i doskonale komponuje się z tradycyjnymi potrawami oraz lokalnymi serami. Można je degustować bezpośrednio u producentów lub w lokalnych winiarniach spółdzielczych. Znajduje się na wszystkich stołach restauracji w Lourdes oraz w lokalnych sklepach.

Pierwsze wzmianki dotyczące transakcji związanej z uprawą winorośli wopactwie Saint-Vincent (Lucq de Béarn) pochodzą z 988 roku. W 1552 roku Henri II d’Albret nabył winnicę w Jurançon, jednak to właśnie 12 grudnia 1553 roku Jurançon wkroczył z wielkim rozmachem do historii Francji dzięki chrztowi przyszłego króla Francji, Henryka IV, w winie Jurançon.

Wina białe, wytrawne lub słodkie, rześkie, pełne, o aromatach ziaren winogron, kwiatów janowca, z nutą egzotycznych owoców. To złociste, głębokie i żywe wino charakteryzuje się niezwykłą zdolnością do leżakowania.

Szczególnie polecane jest jako aperitif, tradycyjnie podawane do świeżych lub konfitowanych wątróbek gęsich lub kaczych oraz do serów owczych.

Wina z Pacherenc du Vic-Bilh, często pozostające w cieniu Madiranu, są jednak warte uwagi. Produkowane na tych samych zboczach, urzekają świeżością, finezją i bogatą paletą aromatów.

Czy to wytrawne, czy półsłodkie, te wyjątkowe białe wina tradycyjnie podaje się jako wina likierowe podczas uroczystych posiłków, w połączeniu z foie gras.